Welkom op mijn weblog Doos3000, een weblog over mijn gedachtegangen hoe ik de dingen ervaar die ik tegenkom op mijn pad. Ook zal het op deze weblog over mijn dieetstrijd gaan, iets wat ik al jaren doe maar erin blijf geloven dat het me ooit zal lukken.

Nu het zo lekker met mijn dieet gaat, ben ik extra gemotiveerd om anderen te stimuleren om ook de knop te vinden. Je vind het niet in een boek, niet bij een diëtist maar gewoon in jezelf! Ik groei van de complimenten en mijn eigenwaarde stijgt per compliment. Maar ook van binnenuit is er heel wat gaande, ik ben veranderd. Geestelijk veel sterker geworden, eet problemen niet meer weg maar ga ze aan. Of als ik geen invloed heb onderga ik ze maar zo goed en zo slecht als dat gaat. Maar ik eet het niet meer weg, ik heb ondervonden dat het gewoon echt niet troost. Erger nog het maakte dat ik me nog slechter ging voelen en vooral over mezelf. Hoe zwaarder ik werd hoe kleiner ik me voelde. Ik liet me kleineren en vernederen, maar dat is nu over. Natuurlijk is het niet gaaf als iemand zijn of haar hobby ervan gemaakt heeft om je het leven zuur te maken. Maar ik merk dat als ik dat negeer het me veel minder raakt. Ik zie nu in hoe kleinzielig deze personen zijn, dat ze bevestiging zoeken bij anderen om in hun gelijk te komen. Maar het stomme van dit alles is, is dat het om hun gevoelens jegens mij gaat. Alleen zij voelen die, ik voel ze niet en al die anderen ook niet. Dus hoe pissig ik iemand ook gemaakt heb, alleen zij voelen die boosheid. Daar kan ik gewoon niks mee, zeker omdat ik mij niet schuldig voel. Ik zou niet weten waarover ik me schuldig zou moet voelen jegens deze personen. Hoeveel mensen ze ook tegen mij proberen op te zetten, het doet er niet toe. Het zal niks aan hun gevoel veranderen zolang ze het vingertje naar de anderen blijven wijzen. Ik blijf deze personen negeren, daar ze mij teveel en onterecht gekwetst hebben. Dus heb ik besloten hun voorgoed te negeren, misschien dat ik me daar schuldig over moet gaan voelen dan? Sorry dat voel ik niet, ik vind het vooral jammer dat dit al jaren zo voortsleept en zij niet inzien dat het niets uitmaakt in hun gevoel.

Daarom hoop ik zelf dat ik sterk zal blijven en niet hetzelfde zal gaan doen, het veranderd namelijk niks aan mijn gevoel. De boosheid zal pas verdwijnen als alles ophoudt dat is gewoon zo. De tijd zal het leren maar hopelijk een beetje snel. Want dit sleept al langer voort dan dat de vriendschappen geduurd hebben... En zo terugkijkend op die vriendschappen, het was vooral 1 éénrichtingsverkeer dus ik snap heel die ophef sowieso niet. Waarom is het erg dat iemand de handdoek in de vriendschapsring gooit als je diegene toch niet als vriend behandelt?

Nog niet zo lang geleden blogde ik over het feit 20 kg te zijn afgevallen. Inmiddels staat de teller op -24.3 en dat is gek genoeg opeens een wereld van verschil! Letterlijk en figuurlijk, letterlijk omdat mijn kijk op de wereld is veranderd, met name mijn zelfbeeld is stukken beter. Het voelt alsof ik de wereld beter aan kan. Stap makkelijker overal op af, ik maak praatjes met wild vreemde gewoon gezellig! Ik kan wel zeggen DAAR BEN IK WEER !!!! En mentaal sterker dan ik ooit had durven denken.

Maar ook qua kleding ik draag weer de dingen die ik leuk vind en niet alleen omdat ze passen! Die 4 kg verschil is een groot verschil opeens oog ik veel slanker ik pas weer kleinere maten. En wordt overstelpt met complimenten, zoveel dat het soms gênant is. Dat weet ik dan even niet te plaatsen. Ik hou niet van teveel aandacht en als iemand dan je keihard gaat staan roemen, dat voorbijgangers je ook gaan staan bekijken voel ik me toch wat opgelaten.

Maar het leven lacht me weer toe, en ik lach keihard terug!

  Ik ben inmiddels 20 Kg afgevallen met het Dukan dieet, ik ben er wel erg blij mee maar met voorbehoud. Gek heh ik durf niet al te blij te zijn omdat ik dit al eerder heb gedaan. Ook al voelt alles helemaal anders nu, toch blijft dat akelige stemmetje in mijn hoofd blabla-en!

Maar met frisse moed ga ik door, ik wil er nog minstens net zoveel kwijtraken. mens wat moet dat allemaal niet gekost hebben om die kilo's eraan te krijgen. in ieder geval veel verdriet en tranen dat is zeker!

Maar na veel werk aan mezelf ben ik een hele nieuwe weg ingeslagen en heb ik geen troost eten meer nodig. Wie nu met me fuckt krijgt een koekje van eigen deeg of krijgt de doodgezwegen iets behandeling. Niemand heeft het recht om een ander een slecht gevoel te geven omdat iets je niet zint.

 

  maar zo voel ik het wel!